“Niksar’da kalmadı dikili taş,
Sormayın Erbaa’yı dökülüyor kanlı yaş.
Almus’da gördü zorlu bir savaş,
Gül yüzlü yavrular sarardı soldu,
Ne olduysa bize Mevla’dan oldu.”
79 YIL ÖNCE BUGÜN YIKILDIK, BİNLERCE CANLARIMIZI YİTİRDİK.
TARİH : 26 Aralık’ı 27 Aralık’a bağlayan gece saat 2. Zemherinin soğunda Erzincan’dan Reşadiye, Niksar, Erbaa, Taşova’ya kadar Kelkit Vadisi’nde yakaladı büyük zelzele insanımızı.
7,2 ile sallanan Büyük Erzincan Depremi sonrası adeta taş taş üstünde kalmadı, kimi enkazın altında, kimi yangınlarda can verdi.
Yüzlerce insanımızı kaybettiğimiz 27 Aralık 1939 depreminin ardından hayatta kalanlar da soğuk kış günlerinde evsiz barksız yaşama savaşı verdiler.
1939′ la bitmedi, 1942-1943 Niksar – Erbaa depremleri ile cennet topraklarımızın deprem gerçeği ile yaşayacak olması zihinlerimize kazındı adeta.
79. yılında büyük felaketin ardından Niksarımızın nerdeyse her hanesinden, her köyünden hayatını kaybedenlere Allah’tan rahmet diliyoruz.
1944 yılında Kelkit’in kıyısında Eski Erbaa’yı depreme karşı güvenli olması bakımından şimdiki yerine taşıyanları unutmayalım. Ovalarımız bereket ve yaşam kaynağımızdır. Ne bereketimizi kaybedelim, ne de olası depremlerde can vermemek uğruna yapılaşmalarda alivyonlu ova topraklarımızı imara açarak katlimize ferman vermeyelim.
Allah bir daha böyle acılar göstermesin ancak deprem gerçeğimizdir, unutmayalım, depremle yaşayabilecek bilinç ve tedbirlerimizle yaşayalım.
İSTANBUL NİKSARLILAR DERNEĞİ
